İçine çektiği dumanı geceye savurdu genç adam.Geceler onun zamanıydı.Issız sessiz ve kimsesiz..
Kaçmak yok saklanmak yok.Sahi kaç haftadır daha rahat nefes alıyordu öyle değil mi?İşini her zaman titizlikle yapan ve hiç ensesinden ayrılmayan en yakın dostu nerelerdeydi?
Onu kendinden bile uzaklaştırıcak bir sebep olmalıydı.Kuvvetli bir sebep.
"Hüma.."
Fısıltısı yankılandı kimsesiz sokakta.Sıcaklığı sardı sanki her yeri.Hiç kelime sıcak olurmuydu?
Sol tarafında kıpırdanan bir şey hissetti genç adam.Bir el sıktı sonra orayı ve tekrar geri bıraktı.Öldürmedi ama yaşatmadı da..
Derin bir nefes daha çekti içine elindeki zehirden ve tekrar fısıldadı karanlığı aydınlatan yıldızlara bakıp;
"Güneşin öptüğü kadın.."
Yüreğinde başlayıp yüreğinde son bulamayan sevdası..Üzerine binlerce kilit
