"Lavanta kadar mı pembe?"
Sevginin rengini sormuştu küçük kız annesine.Evet cevabı alacağına emindi neredeyse.Çünkü sevgiydi bu öyle değil mi?Mevsimi yaz rengi pembe olmalıydı.
Okşadı çiçeği teninde taşıyan kadın kızının saçlarını.Ve kucağına alıp gözlerine baktı.
"Hayır afitabım.Nergis kadar sarı!"
İtiraz etmek isteyen sabırsız kızını susturdu parmağıyla.Ve devam etti.
"Çünkü nergis kış çiçeğidir.Soğuğa rağmen küçük boynunu yeryüzüne çıkartan bu çiçeğe benzer sevgi..İmtihanlara zorluklara rağmen gerçekse eğer, hiç bir zaman pes etmez ve tertemiz çıkmayı başarır toprağından."
O zaman anlamadığı gerçekler aslında annesinin hafızasına bir bir ektiği tohumlarmış meğer.
Sevgi pembe değil sevgi sarıydı..
Yaz değil kıştı.
Çünkü sevgi imtihandı..
***************
Yoğun bakışlar altında
