25.bölüm
Faytonun içerisinde derin bir sessizlik devam ediyordu. Kumarhaneden çıktıklarından beri durum böyleydi. Ne o tek bir kelime etmişti ne de kendisi. Valeria sessizce faytonun küçük penceresinden gecenin karanlığına bürünmüş olan sokaklara bakınmaya başladı. Etrafta kimsecikler yoktu. Ölü bir sessizlik hakimdi her yere. Ne bir insan ne bir sokak kedisi... Hiç bir canlı yoktu etrafta. Saatin gece yarısını geçeli çok olmuştu elbette bu yüzden insan olmaması normaldi ancak... Niye bir sokak hayvanı bile yoktu etrafta? Bir sokak köpeği... Bir sokak kedisi... Niye etraf bu kadar ıssız gelmişti ona? Neden gözüne bu şehir daha da ürkütücü oluvermişti şu an? "Bir şey bilmek istiyorum," dedi birden kalın bir ses. Valeria kucağındaki ellerini yavaşça sıktığında avuç içinde kalan kumaşı buruş bur
- Yazar
