Bazı erkekler vardır, dışarıda son derece kibar ve nazik görünürler. Mesela bir restoranda garson bir kadın kendilerine bir bardak çay getirdiğinde, hemen teşekkür ederler. Bu teşekkür, belki de ses tonlarındaki kibarlıkla çevresindekiler üzerinde olumlu bir izlenim bırakır. Etrafındaki insanlar, ne kadar düşünceli ve nazik bir adam olduğunu düşünebilir. Yeri gelir, kapı açarken başkalarına öncelik verir, bir sohbet sırasında karşısındakinin sözünü kesmez, dikkatlice dinler ve gerektiğinde iltifat etmeyi ihmal etmez. Ancak eve döndüğünde, tüm bu dış dünyaya gösterdiği kibarlık ve nezaket bir anda silinir. Oysa ki, asıl nezaketin evde, en yakınında, en çok sevdiğini iddia ettiği insana, eşine gösterilmesi gerekmez mi?
Evdeki kadın, onun için emek verir, evin düzenini sağlar, sofrayı özenle
