Masal’dan
Kapadokya’nın kalbinde, Ürgüp’te bir taş otelin odasındaydık. Oda, mağara dokusunu koruyan taş duvarlarıyla öyle sıcak, öyle büyülü bir hava yayıyordu ki… Mum ışıkları duvarlarda titrek gölgeler oluşturuyor, kalbime huzur veriyordu. Yatağın üzerine serilmiş güller, odaya rüya gibi bir romantiklik katmıştı.
Pencerenin önüne geçip geceyi izledim. Ay ışığı peri bacalarının üzerine düşüyor, sanki masallar diyarındaymışım gibi hissettiriyordu. Tam o sırada Ateş arkamdan gelip belime sarıldı. Fısıldayarak, “Artık bizim zamanımız başladı, Masal.” dedi.
O an gözlerimi kapatıp derin bir nefes aldım. Kalbim yerinden çıkacak gibi atıyordu.
“Rüya gibi burası… ama asıl rüyam sensin.” dedim
Başımı Ateş’in omzuna yasladım. Kalp atışlarını duydukça bütün yolculukların sonu gibi, sıcacık bi
