Azize’den
Masal… benim torunum Arin’miş. Benim masum kuzum.
Bizi kabul etmeyecek diye öyle korktum ki… Ama o, Boran’a bir sarıldı ki sanki yılların acısını çıkarır gibiydi. Abi kardeş sonunda kavuştu.
Boran’ımın bir yanı hep eksikti, o eksikliği de Masal’ım tamamladı. Her birimize teker teker sarıldı, Boran’ın kollarının arasından çıkmadı. En son, dizlerinde uyuya kaldı. Ateş kucaklayıp odaya çıkardı.
Çok şükür Rabbime, bu günü de gördüm. Boran’ım da bir yuva sahibi olsa, işte o zaman tam olacağız inşallah.
Herkes odalarına çekildikten sonra ben salonda kaldım. Biraz sonra Boran geldi, sessizce dizime yattı. Saçlarını okşadım.
“Babaanne, rüyada değilim değil mi? Eğer öyleyse, uyanmak istemiyorum.” dedi.
“Rüya değil yavrum,” dedim. “Gerçek. Masal bizim Arin’imiz… senin kardeşin.”
“B
