O geceyi çatıda bekleyerek geçiren Masamune pek uykulu hissetmiyordu. Bu da büyük ihtimalle değişen bedeni yüzündendi. Açlığa ve susuzluğa dayanabildiği gibi uykusuzluğa da dayanabiliyor olmalıydı.
Yüksek çatıdan güneşin doğduğu yere doğru baktı. Ufuktaki kızıl bulutlar muhteşem bir manzara oluşturuyordu. Tabii şehir duvarlarının içerisinden tamamı görülemiyordu. Bu görüntüyü en rahat izleyebilecek kişiler şüphesiz duvarlardaki nöbetçilerdi.
Oturduğu yerden kalkan Masamune ''Hala bitmedi mi?'' diye sordu. Dahaka onun zihnine bir kara büyü işleyecekti ama hala yeni bir şey öğrenmiş gibi hissetmiyordu. Bir şeyler düşünmeye çalışsa da daha önceden bilmediği yeni bir şey yoktu.
''Daha değil...''
Masamune'nin ifadesi biraz daha düştü ve ''Öyleyse burada boş boş durmak yerine başka bir şe
