Bil ki ey sevgili! Ben seni aklımdan hiç çıkarmadım; ben sadece aklımı çıkardım ve böyle bilsin bütün dünya, ben aklımı senin rağmına değil, senin uğruna senden çıkardım.
Dücane Cündioğlu
....
Zoya'nın "Biz Tuğrul'la evleniyoruz!"sözü salona bomba gibi düştü.Bu bombanın oluşturduğu tezat bir sessizlik sardı birden ortamı.Hepsi kendi içinde cümleyi idrak etmeye çalışırken kimseden çıt çıkmıyor,cümlenin doğurduğu üzüntüyle ağızlarını bıçak açmıyordu.
En büyük hasarı elbette ki Asır almıştı.Kızın sözleri ölüm gibi kalbini söküp almış avucunun içinde sıkıyordu sanki.Sesini çıkaramadı.Cümle birkaç saniye kafasının içinde dönüp durdu.Öldüren sükûtu,kızın bileğini kavrayıp"Yürü!"değişiyle deldi ve bastığı yeri yıkarcasına yürümeye başladı.Zoya peşinden sürükleniyor,hızına ayak uyduramıyordu.O
