Zoya değişik bir ses tonuyla konuşmaya başladı.
"Bir şey hatırlamama gerek yok.Çünkü ben hafızamı hiç kaybetmedim.Zoya geberdi ben Larisa'yım ve senin çocuklarına hamileyim.O yüzden bana hiçbir şey yapamazsın."dedi, esrarlı sesiyle.Asır rahat bir tavırla bir tane palıt soyup kıza yedirdi ve kucağına alıp yanaklarını avuçlarının içine aldı.
"Göçmen kızı sen kiminle dans ettiğini hâlâ öğrenememişsin.Ben senin gözlerinin tadını biliyorum.Gözlerinin tadına ilk defa ben baktım...Saçlarının nazını biliyorum.Kirpiklerinin kıvrımındaki efsunu biliyorum.Senden başka hiçbir kadının gülümsemesi beni sarhoş edemez.Herkesin siretinden beslenen kendine has bir kokusu vardır ve senin kokunun eşkali ciğerlerimde kayıtlı.Başka hiçbir kadın senin gibi kokamaz.Öte taraftan ruhlarımız yâren o yüzden seni gö
