Kendimi ona doğru eğilirken buldum birden. Yutkundu ve ağzını açtı. "Özgün." dedi sessizce. "Efendim?" dedim dudaklarına bakarak. "Patatesleri ocaktan al."
Bir an söylediğini idrak edememiş bir halde hala dudaklarına baktığımı fark ettim. Ağzım açık kalmış bir halde gözlerimi gözlerine çıkardım. Şaşkındım böyle bir tepki beklememiştim. İlk önce ellerimi tezgahtan çektim ve aramıza mesafe koydum.
Sessizce dediğini yaparken sıcak tencere elimi yakınca bir çığlık attım. "Ne oldu?" dedi endişeyle. Elimi suya tuttum ve "Yaktım." dedim ona bakmadan. "Aklın neredeydi Özgün onu bezle tutman gerek." dedikten sonra kendisi tencereyi ocaktan aldı. Bilmiş şey...
Kalbim hala az önce yaptığım salaklık yüzünden atıyordu bu yüzden parmağım umurumda bile değildi. Mine tenceredeki patatesleri bir kaba ko
