Düşün, düşün, düşünme... Şimdi kafayı yiyecektim gerçekten. Derin bir nefesle koltukta iki büklüm olarak Ozan'ı düşündüm. Mine şimdi onu düşünüp üzülüyor muydu mesela ya da hiç değmeyecek biri için ağlıyor muydu? Huzursuzca koltuktan kalkıp elime telefonu aldım.
Saat 3'ü çeyrek geçiyordu. Koltuktan kalkıp odama girdim. Nilay mışıl mışıl uyuyordu benim sevgili yatağımda. Dolaptan üzerime haki renk kapüşonlumu geçirdim ve arabamın anahtarını aldım komedinden.
İnsanın arabasının olması ne de güzel bir şeydi. Gecenin 3'ünde kimseye bir şey deme zorunluluğu olmadan kullanabiliyordum.
Rotam belliydi. Mine'nin evine gidiyordum tabi ki. Eve ulaştığımda saat 4'e geliyordu. Kararsız bakışlarla eve baktım ve biraz duraksadım. Uyuyorsa... Elbette uyuyor Özgün bu saatte neden ayakta kalsın!
Demir p
