Bitmiş bir savaşın ardında kalan gözü yaşlı galipler. Kazanan yok kaybeden yok. Geride kalan nefes alan bedenler sevdiklerinin kanlı yaralarını gözyaşlarıyla yıkıyordu. Uçsuz bucaksız evren yastaydı. Biten savaşta galip gelen tek gerçek ölümdü. Güneş sevdiği adamın başucunda gözyaşı döküyordu. Tanımadığı eller kanlar içinde yatan güçsüz bedeni alıp götürdüğünde hiç düşünmeden onları takip etti. Şifahanenin içine girdiklerinde sevdiğinin yanına girmesine izin vermediler. Kendisine engel olan kollardan kurtulmaya çalışıyor, çırpınıyordu ama gücü yetersiz kalıyordu. ''Güneş, bana bak.'' diyen Kemal çaresizdi. ''O iyi olacak. Lütfen sakin ol.'' Güneş bu sözlere inanmıyordu. Sevdiği adam tüm gücünü kendine vermişti ve sonrasında gökyüzünden düşmüştü. Etrafında oluşan kan gölünü görmüştü. Düş

