Kemal, sabahın erken saatinde hastaneye geliyor. İlk durağı yine danışma oluyor. Görevli, henüz doktorların hastaneye gelmediğini ve beklemeleri gerektiğini, söylüyor. Ayrıca ilgili doktor ile ancak visite ardından görüşebileceklerini belirtiyor. Hasta olmasa bile insanı hasta hissettiren hastane havasından bir an önce kurtulmak istiyor Kemal. Aziz'in de nerede olduğundan emin atıyor kendini bahçeye. Acil servisin az ilerisindeki ağaçlığa doğru yürüyor. Artık yerini iyice bellediği bankı kolayca buluyor gözleri. Aziz aynı yerde, aynı hareketsizlikle. Kemal onun yanına oturunca sakallarının uzadığını, saçlarının dağınıklığını görüp üzülüyor. Kardeşi bir gecede hırpani bir hale bürünmüş. Önce sırtınıa elini atıyor Aziz'in ve:
-" Geldim kardeşim, yanındayım."
-" Sağ ol ağabey." der
