"Hala.. Zeynep Teyze'yi özlüyorum"
Derin bir nefes aldı Kemal, biliyordu gece vakitlerinde hava soğuyordu artık. Doğruldu, ceketini çıkardı. Kızın sırtına örtüp arabanın kapısını açtı.
Yeniden önüne çöktü, ellerini iki omzuna bıraktı. Ayağa kalkmasına yardımcı olup zorlanarak da olsa arabaya bindirdi. Kemerini de sıkıca bağladı, kız gözlerini kapadı. Daha fazla direnemiyordu.
.....
GÜNLER SONRA..
Kendinde değildi genç kız, zaman geçtikçe o eve ve sokağa olan özlemi daha da artıyordu.
Villanın bahçesinde, havuzun tam karşısında siyah bir rattan salıncak vardı. Üstünde oturmuş, dizlerini de karnına çekmişti.
Gözleri havuzda, zihni ve kalbi mavilerindeydi. Ona sarıldığı, kamyonette gülüştüğü, yanında uyuduğu, adamın başında sabaha kadar beklediği gece, sözlendikleri akşam hepsi tek tek
