Günler bu şekilde geçiyordu, hastaneden iki gün sonra taburcu olunsa da kimse buradan ayrılmamıştı. Nehir bebeği için en önemli olan kendi sütü olduğunu öğrendiği için düzenli olarak sağıyor, kesilmemesi için özel bir çaba gösteriyordu.
Dikişleri iyileşmeye başlamış, normal hayatına dönmüştü. Desteksiz çok rahat durabiliyor, yürüyebiliyor, hastaneye gelebiliyordu.
Tüm günü kocasıyla burada, bu camın gerisinde geçiyordu. Durum iyiye gidiyor, minik bebek ailesini daha fazla burada bekletmemeye çaba gösteriyordu. Gün geçtikçe büyüyor, sağlığı düzeliyordu.
Aradan tam tamına 1 buçuk ay geçmişti, minik bebek tüm zamanını orada tamamlıyordu. Bazen Halası bazen dayısı bazen de babaannesi, anne ve babasına eşlik ediyor, onu heyecanla beklediklerini söylüyorlardı.
Birkaç defasında Emir'de bebeği
