"Ne-hir"
Fısıltılı sesini sadece kendisi duyabilmişti. Genç kız bir yabancı edasında, ağabeyinin yüzüne bile bakmadan masanın en başına yaklaştı. Durdu, yüzünde ufak bir tebessüm oluşturdu. Kemal'le göz göze geldi, genç adam dudaklarını oynatıp sessizce başarı diledi .
"Ben.. Nehir Çetemen, Asım Çetemen'in tek kızı."
Tüm üyelerin meraklı gözleri ondaydı, bu süprizden sadece bir çoğunun Kemal sayesinde haberi vardı.
Mert sessizdi, oturduğu yerden kardeşini izliyordu. Çok değişmişti, görüyordu. Gözleri eskisi gibi sevgiyi ve coşkuyu barındırmıyordu, donuk ve soğuktu. Ağabeyinden sürekli ilgi bekleyen, arkasında bir gölge misali dolanan küçük kız değildi.
"Bir süredir ortalarda yoktum. Babamın ani intiharıyla sarsıldım, kendimi toparlamaya gücüm ve yaşamaya hevesim bitmişti."
Gözleri do
