Yüzlerce insanın olduğu salonda herkes donmuş, sadece ikisi hareket ediyordu. Biri sahnede elinde mikrofonla diğeri de birkaç adım ötede durmuş birbirlerine bakıyorlardı.
Konukların en arkasında Berna vardı, sessizce eserini izliyordu. Eli yanda, yumruğunu sıkmış olacakları bekliyordu.
Kafasını sola çevirdi, giriş kapısına baktı. Rüya da oradaydı, gözleri büyümüş şaşkınlıkla sahnedeki kızı ve ağabeyini uzaktan izliyordu.
Geri geri gitti, inanmak istemedi. Bu kızın söylediği her kelimeye sorgusuz sualsiz inanmış, yalan söylediğine dair ondan biraz da şüphe etmemişti.
Tüm konuklar birbirine bakmaya ve konuşmaya başlamıştı. Herkesin aklında tek soru vardı, başkan neden aniden susmuş ve heykel kesilmişti?
En baş masada Kemal vardı, hızla ayağa kalktı. Bir gariplik olduğunu sezmişti, söyle
