Eve dönüp bir kez baktım. Yirmi iki yıllık hayatımda belki de kendimi ilk defa bu kadar mutlu hissediyordum. Arabaya bindim. Dıjvar, arabayı sürdü ve şirkette kısa bir işi olduğunu, halledip öyle konağa geçeceğimizi söyledi.
Neredeyse üçüncü ayım dolacaktı, ama şirkete ilk defa gidiyordum. Aslında merak etmiştim.
Araba, Karahan Holding’in önünde durdu. Düşündüğümden daha büyük ve gösterişli bir holdingti. Dıjvar’ın yönlendirmesiyle içeri girdik ama Dıjvar beklemediğim bir şey yaptı; elini belime attı. Bedenim kas katı kesildi, bu hareketini beklemiyordum. Beni yönlendirdiğinde herkesin bakışları üzerimize döndü. Herkes çok şık görünüyordu ama ben çok sade giyinmiştim. Biraz çekinerek hareket ettim.
Bir adam bize yaklaştı. Dıjvar’la aynı yaşlardaydı.
— Hoş geldin, kardeşim. Yoksun ortal
