Melih, loş ışıklı odasında yatağına uzanmış, elinde oyun koluyla **PES** oynuyordu. Gözleri ekrana kilitlenmişti ama aklı bambaşka bir yerdeydi. Juventus’la Real Madrid’e karşı oynuyordu ama attığı her pas, yaptığı her şut yarım kalıyor, oyun giderek sinir bozucu bir hal alıyordu. Düşünceleri Melis’in etrafında dönüp duruyordu.
Gol yemesine rağmen oyunu durdurmadı. Maç devam ediyordu ama umursamıyordu. Başını yastığa yasladı ve tavana baktı.
Melis...
Ona bir yakın, bir uzak davranan, ne istediğini asla tam olarak belli etmeyen o kız. Melih, kendisini her zaman kızları iyi tanıyan biri olarak görürdü. Bir kızı elde etmek için hangi hamleleri yapması gerektiğini bilirdi. Ne zaman yaklaşması, ne zaman geri çekilmesi gerektiğini hissederdi.. Ama Melis’le işler hiç de öyle yürümüyordu.
