03.09.2017
Bugün her anlamda mucizelerle dolu bir gündü günlük. Kurduğum hiçbir hayalde bugün duyduklarım ve farkına vardıklarım yoktu. Bu zamana kadar hiçbir hayalimde yer almayan bir mucizeye tanık olmuştum. Ve kendimin, duygularımın farkına varmıştım. Bilmiyorum belki de içten içe hep böyle olmasını istemiştim ama bunu hayal edecek kadar cesarete sahip değildim.
En baştan anlatmam gerekirse güne harika bir kahvaltıyla başladık. Uyandığımda Çınar’ı yanımda bulamamıştım. Ben banyoya gidip elimi yüzümü yıkadıktan sonra odaya girdiğimde ise elindeki kahvaltı tepsisiyle içeri giriyordu.
Banyodan çıktığımı görerek bana bakıp gülümsedi. “Günaydın. Tam vaktinde uyanmışsın” diyerek odanın içinde ilerleyip tepsiyi küçük masanın üstüne bırakmıştı.
Onun yanına yaklaşıp “Günaydın” derken gözleri
