12.09.2017
Yine geldim sırdaşım. Yeni maceralarla karşındayım. Anlatmaya sana yazdığım son günden başlamak istiyorum. En son Çınar’ın tekrar hastaneye gittiğinden bahsetmiştim. Evet, bazı tahminlerim doğru çıktı. Geldiğinde düşündüğümden kötü durumdaydı. Ama yoğun bir konuşma yapmadık. Tam aksine tamamen sessizliğe büründük.
Çınar hastaneden döndüğünde otelin küçük balkonunda oturmuş vakit geçirmek için gördüğüm her şeyin fotoğrafını çekiyordum. Kapının açılıp kapandığını duyduğumda makineyi sehpaya bırakıp içeri girdim.
Odaya girdiğimde Çınar telaşla odanın içinde dolanıyordu. “Çınar!” diye seslendiğimde bana dönüp derin bir nefes alarak hızla yanıma geldi. Kollarını sıkıca etrafıma sardığında şaşkındım.
“Gittin sandım” diye fısıldadığında kafamı kaldırıp ona baktım. Gözleri kızarmışt
