Hiç olmak istemediğim bir ortamın tam göbeğinde oturuyordum.Yüzümde ki ifadesizliğin altında ki memnuniyetsizliği sadece ben ve karşımda,bana kaçamak bakışlar atan Doğu görebilirdi.Kollarımı birbirine bağlamış Eda'nın sıktığı yalanları dinler gibi yapıyordum.Gözleri Doğu'da,oldukça masum gibi görünen yaşlı gözleriyle olayı kendi tarafından açıklıyordu.Söyledikleri nedense hiç gerçekçi gelmiyordu.
"Ben daha ne olduğunu anlamadan, adam ben,kimsesiz ve sahipsizmişim gibi konuştu benimle.Çok zoruma gitti Doğu.Benim ailem sizsiniz, sensin."
Bakışları hiç bana değmiyordu ve elini masanın üzerinde ki Doğu'nun eline koymaya yeltendi ama Doğu, benim taşan sabrımı farketmiş olacak ki elini refleksmiş gibi saçlarından geçirdi.Eda'nın yüzü kısa bir an bocaladı ama hemen toparladı kendini.Gerçek bir
