Zeynep'in kolundan tutan iki koruma.. Odanın kapısını açarak içeri bıraktı genç kadını.. Üstüne kapı kilitlenen Zeynep, öfkeyle kapıya yumruklarını vuruyordu..
"Allah belanızı versin hepinizin.. Açın kapıyı.. Size bunu ödeteceğim.. Lanet olsun açın kapıyı"
Korkuyordu Zeynep.. Mehmet’e zarar gelmesinden deli gibi korkuyordu. Üstelik bu zarar kendi yüzünden gelecekti. Masum bir adam kendi yüzünden ölecekti. Çok üzülüyordu bu duruma.
“Allah belanızı versin hepinizin. Şerefsiz herifler. Açın kapıyı eğer Mehmet’e bir şey olursa mahvederim sizi” Gücü yoktu onları yok etmeye ama bazen deli gücüde gelirdi kendisine. Yapardı yapacaklarını. Sevdikleri için, onunda sınırı yoktu bazı yerlerde
“Açın kapıyı dedim size” delirmek üzereydi bu çaresizlik içinde. Sevdiği adam şuan tehlikedeydi ve o tehl
