Neden sabah olmuştu ki?
Beni sarmalayan bu kollarla sonsuza dek bu şekilde uyuyabilirdim. Kafamı jungkook'un göğsünden kaldırıp yüzüne baktım. O kadar güzel uyuyordu ki, herhangi bir kelimenin karşımdaki halini ifade edebileceğini sanmıyordum.
Uzun bir süre bakışlarımı ayırmadan öylece onu izledim. İçimin tarifsiz bir huzurla dolduğunu hissediyordum ve buradan gitmek istemiyordum.
Sadece, o ve ben.
Her şeyden ve herkesten uzak.
"Yakışıklıyım değil mi?" Jungkook gözlerini açmadan gülümseyerek konuşunca kaşlarını çattım. Tam olarak ne zaman uyanmıştı ki?
Geri çekileceğim sırada belime dolanmış elleri müsade etmedi.
"Beni izlediğini biliyorum." Gözlerini açıp kocaman gülümsedi. "Tıpkı sen uyanmadan önce benim seni izlediğim gibi."
Tamam şu an anlamakta biraz güçlük çekiyordum. Ben uya
