ATEŞ
Peşinden çıktım seslendim yine de durmadı anlam veremiyordum neden kaçıyordu benden oysa onu... Mekandan çıkarken kolunu yakladim kendime çektim direniyordu bırakmam için asla bırakmaya niyetim yoktu bugün ne konuşmamız gerekiyorsa konuşup meseliyi çözeceğiz. Direnmeyi bırakmasını isterken silah sesleri yankılanmaya başladı geldiği yöne bakarken acı içinde sesli inlemesi önüme siper olmuş kolunu tutuyordu korumalar etten duvar oldu karşılık veriyorlardı.
ÇAKIR
" siz içeri girin"
söylemesi kendimi toparladım Efsun kucakladığım gibi ofise geçtik ilk yardım malzemelerini aldım yarasını temmizledim canını yakmamak içinnözen gösteriyordum sadece biraz kurşun sıyıp geçmişti yarasını kapattım sadece ona odaklandığımdan beni izlediğinin farkında değildim
" iyi misin? ağrın var mı? hast
