EFSUN
Dövme salonundan ayrılırken başım dönüp dengemi kaybetmiştim Ateş kollarında kendimi toparlamaya çalışırken onun telaşlı davranışları ortalığı ayağa kaldıracaktı
" sakin ol iyim "
söylediğime telaş yerine sinir yer aldı
ATEŞ
" nasıl iyi olmak bu? hemen hastaneye gidiyoruz"
" gerek yok tansiyonum düşmüştür"
ATEŞ
" birşey yemedin mi?"
hayır anlamda başımı saladım beni kucakladığı gibi arabasına bindirdi.Yol boyu yemek yemediğim için bir ton laf işittim resturantın önünde durup içeri girdik masalardan birine geçip oturduk on kişilik yemek siparişi verdi itiraz edecektim
ATEŞ
" bu yemeklerin hepsini yiyeceksin itiraz yok"
ağızımı açıp tek kelime bile ettirmiyordu yemekler geldiğinde suratımı asıp yemeğe başladım.Kendimi yemeğe kaptırdığımdan yüzüne bile bakmamıştım yetirince
