Sevdamsın, gönlümdeki evinsin, kalbim senin için atıyor, sana aşık oldum, seni seviyorum... Bu kelimeler Roj’un ağzından dökülmeden elindeki kadının değerini bilmeyecekti. Aşk insanı doyururdu. Fakat Rojgûl beden olarak doymasına rağmen hala eksik hissediyordu. Kocasının bedeninin kilidini kırması göz boyamaya benzetti ne yazık ki kulaklarının hasret kaldığı çok şey vardı. Rojgûl büyülü sözcükleri bekliyordu kendi ruhuna fısıldamak için. Roj daha farkına varmadığı sevdasının kıyısından ucundan dönüyor geri başa sarıyordu. Çünkü inanmıyordu. Aşka olan bir inancı yoktu.
Roj ağa aşka nasıl inanacak diye kendini odaya atan Rojgûl güzelce duşunu aldı ama Roj’un bacaklarının içine yaptıklarını ılık suyun altında hatırlamamaya çalıştı. Aşkın bir çok yüzünü olduğu gibi bu yüzünü de sevmişti. T
