“Alo Roj arabayı girdiğim mağazanın biraz yakınına çeker misin?” dedi Rojgûl ayaklarının dibindeki onlarca alışveriş torbasına bakıp. O şeyleri deneyecek olmanın verdiği heyecan dakikalar geçtikçe teninde büyüyen bir yangın gibiydi.
“Ne aldın o kadar?” diye Roj telefonda nefesi kesilmiş gibi konuştuğunda Rojgûl kıkırdadı. “Kendi bedenime göre bir şeyler aldım ama sen tadını çıkaracaksın. Onun için limiti yüksek kartını da hazırla.”
Telefonda bir süre sessizlik oldu ve Roj tuhaf bir sesle “Tamam geliyorum.” dedikten sonra telefonu kapattı. Rojgûl kapanan telefona kalp çarpıntılarıyla baka kaldı.
“Eşler genellikle sorun çıkarmıyor. Ama ön kapıdan girip çıkmak bazılarını zorluyor. Arka tarafa bir kapı açmayı düşünüyorum.” diye arkasında gelen kadınla Rojgûl hafifçe öksürdü. “Ev
