Yasemin, şaşkınlıkla Cihan’ın yüzüne baktı. Gözlerindeki anlamı çözmeye çalışırken içinde kabaran duygularla boğuşuyor, kulaklarına dolan iğneleyici sözlerin yankısını susturmakta zorlanıyordu.
Cihangir Sühel’le son kez yüz yüze geldiklerinden bu yana aylar geçmişti. Aralarına giren sessizlik, zamanla hem bir duvar hem de bir yara hâline gelmişti. Şimdi ise, o duvarın öte yanında sandığı adamı bir anda karşısında bulmak... Yasemin’in tüm dengelerini altüst etmişti. Kalbi, bastırmaya çalıştığı hislerin ağırlığıyla çarpıyor, gözleri ne söyleyeceğini bilmez hâlde onun yüzünde dolanıyordu.
Cihangir, Yasemin’in yüzündeki şaşkınlığı fark ettiğinde dudaklarının kenarı belli belirsiz kıvrıldı. Genç adamın yüzdeki gülümseme tanıdıktı ama aynı zamanda insanın içini huzursuz eden bir tarafı vardı.
