Derslerin bittiğini haber veren zil çaldığında dördümüz de çantalarımızı alıp sınıftan çıktık. Bugün Murat sinirlerimi bozmuştu ve keyfim hiç yoktu.
Sınıftan çıkar çıkmaz karşımda gördüğüm Fırat gülümsememe neden olmuştu. Bu da keyfim ne kadar bozuk olursa olsun beni güldürecek kişinin o olduğunu gösteriyordu.
Hemen arkamızdan Murat çıktığında ise kısa bir süre korktum ama Murat bizimle hiç uğraşmadan çekip gitmişti.
Bunun üzerine rahat bir nefes alıp verdim. O salakla uğraşacak vaktimiz yoktu.
Öğretmenlere yakalanmamak adına okul dışına çıktık ve Fırat direkt bana sarıldı.
"Miray bir şey soracağım ama bana doğruyu söyle tamam mı?"
Tedirgince Fırat'ın yüzüne baktım. Ne sorabilirdi ki?
"Tamam."
"Murat seni rahatsız ediyor mu? Sana yaklaşmaya çalışıyor mu?"
Aklıma daha bu sabah
