Pansuman
Kader ağlarını ördüğünde ne yaşanacaksa o yaşanırdı. Kimse ona karşı gelemezdi. Yaşamsa yaşam, ölümse ölüm. Ölmek kolaydı ama ardında bıraktıkların için can yakıcı bir süreç haline gelirdi. Zaman akıp giderken arkada kalanlar ağlarlar sızlanırlar. Belki bir günlüğüne kahraman olursun. Bazıları içinse yıllar boyu. Her evlat annesinin gözünde birer kahramandır aslında. Ne yaparsa yapsın, ne suç işlerse işlesin. Kendi kanından canından olan birisi nasıl suçlu olabilirdi ki? Hayatın bize ne vereceğini bilemezdik. Sadece yaşardık. Onlarda yaşıyordu, herkes gibi. Giray'da Mican'da, Savaş'ta Altan'da... Giray gözlerini yavaş yavaş açarken tepesinde Altan'ı görmeyi beklemiyordu. Neredeyim ben diye kendine baktı ama anlam geremedi. "Çelik yelek işe yaradı he. Postu deldiriyordun." Çelik yeleğinde
- Yazar
