Önüme üzerinden atlayamayacağım kadar yüksek bir duvar çıkmış gibi aniden durdum. Buna sebep Byssa'nın isteği değil, adımı bilmesiydi. Kendimi tanıtmadığıma emindim. Büyüsüne kapılmama rağmen bunu yapmamak için savaş vermiştim ve başarmıştım da. Hızla geriye dönerek konuştuğumuz noktaya geldim.
"Vera olduğumu nereden biliyorsun? İsmimi hiç söylemedim ve seni tanımıyorum!"
Tekrar gelmemden memnun görünen Byssa, rahat bir nefes verdi. "Çünkü senin beni kurtarabileceğini biliyordum. Bunu yaparsan ben de sana yardım ederim, kanatlarım yorulana kadar dünyayı senin için dolaşıp aradığın bir şey varsa onu bulurum. Benimle arkadaş olmak istemiyorsan, bunu da anlayabilirim." Başını mahzun bir biçimde öne eğdi.
Kendimi iki seçenek arasında bulmam oldukça tuhaftı. Teklifini görmezden gelip, "Seni
