Soygun Türkçe

Boş Banka

"Oğlum şaka gibi. Boşu boşuna basgın yediğimize mi yanalım yoksa şu müdür bozuntusunun bizi keklemesine mi?"

Ron herkes gibi yere çökmüş bir kenarda duran maskeliyi izliyordu.

"Bu da garibana döndü bir anda, yazık."

Ned'e bakarak dudaklarını kıvırdı. "Aramızda para toplayıp versek mi? Boşu boşuna gelmiş olmaz hem.!

İkisi de kıkırdasa da daha çok kendilerinin düştüğü saçmalığa üzülüyorlardı içten içe.

 "Hadi bir plan yapalım boş boş oturacağımıza."

Mia'nın kocası hafif onlara doğru süründü. "Kes sesini!" Mia gözlerini devirerek kafasını tekrar dizlerine yasladı.

"Bana hala kızgın mısın?"

"Belli olmuyor mu bebeğim?"

Ron gözleriyle Mia'yı işaret etti. "Sen çeneni kapalı tutsana! Mia lütfen beni dinle. Ben çok özür dilerim." 

"Boşuna konuşuyorsun."

Mia kafasını gömdüğü yerden boğuk çıkan sesiyle cevap verdi.

"Ne yani seninle tekrar --"

"Hayır!"

"Ovv, baya açıklayıcı.." Ned eliyle ağzını kapattı gülmesini saklamak adına. Ama o bunu umursamışa benzemiyordu. "Hadi şu maskeli herife arkadan yaklaşıp bıçakla vuralım."

Ron oturduğu yerden hoşnutsuz bakışlarla ona baktı. "Birincisi, bıçağı nereden bulacaksın? İkincisi de dediğin şey teknik olarak bıçaklanmaya girer."

"İkiniz de susun yoksa maskeliden önce ben vururum sizi!"

Tehditi üzerine kimse konuşmaya cesaret etmemişti. Herkes bütün bunlara odaklanmış bir sonraki hamleyi bekliyordu. Son umut, James'in açacağı kasalardaydı.

 """""""""""

James elinde tuttuğu kağıtları düzenleyerek çatık ifadeyle şifrelere bakıyordu. Veronica kenardan sessizce onu izliyordu. Kasaları açmaya başlamıştı bile.

"Yüzüme bakmayacak mısın?"

James anlık olarak gözlerini ona çevirse de tekrar eski konumuna döndü.

"Bunu kastetmemiştim."

Açtığı kasanın boş olduğunu görünce sinirle geri kapattı. Veronica sesten irkilmişti. "James?" , "Ne!" 

Bağırışı onu korkutsa da kendisini ele vermemeye çalıştı. "Bana kızgın olduğunu biliyorum."

"Hadi ya, ben de diyorum bu niye farketmiyor." dedi alaycı ses tonuyla.

"Şakayı bırak."

"Keşke şaka olsa Veronica."

Sesindeki hayal kırıklığı kalbini parçalamaya yetmişti. Yutkundu.

"Buna mecbur kaldım."

"Anlatsaydın başka yolunu bulurduk. Şimdi gelmiş çalıştığımız yeri soyuyorsun. İlk benim kasamla başlamak ister misin?"

Veronica bakışlarını kaçırarak farklı yere odakladı. Böyle devam edemeyecekti.

"Müdürün kasasının şifresini söylemen gerek. Kendisi söylemiyor."

Aklına gelen ilk şeyi söylese de James'in surat ifadesinden işlerin yolunda gitmediğini anladı. "Sorun ne?"

Koşarak diğer kasaya ulaşsa da hepsinde sonuç aynıydı; kasalar boştu.

"Kasalar boş Veronica. Hepsi!" 

İşlerin farkına yeni varan ikili şaşkın bakışlarla bir birilerini izlediler bir süre. İşler hiç olmadığı kadar çıkmazdaydı. Her iki taraf için.

-----