Karanlık ortamın aniden aydınlanmasıyla gözlerimi birkaç saniyeliğine kırpıştırmam gerekse de, kanımı donduran görüntüden gözlerimi bir türlü ayıramıyordum. Geniş koridorun sağı ve solu koridor boyunca uzanan parmaklıklarla doluydu ve kısım kısım ayrılmış hücrelerin içerisinde de tuhaf hırıltılı sesler çıkaran insanlar bulunuyordu. Gerçi, onlara insan demek biraz yetersizdi.. Ciltleri solmuş, kesim kesim parçalara ayrılmıştı ancak buna rağmen vücutlarında tam anlamıyla bir kanama yoktu. Saçları, sanki aylarca tutup tutup çekiştirilmiş gibi ince ve tiftik tiftikti. Gözleri ise donuk bir maviydi ve göz bebekleri sanırım yoktu. Bu görüntü, bana geçen aylarda izlediğim bir filmi çağrıştırmıştı ve yanlış hatırlamıyorsam o filmde de bu tür insanlara "Zombi" diye hitap ediliyordu. Yine de her tür
