"Güzel resim çizme yeteneğin daha küçük yaşlardan bu yana belliymiş." diye gülerek duvardaki resimlerime bakan Aras'ın kolumu çimdikleyerek sitemimi belli ederken, o ise gülerek kolunu omzuma atmış ve beni yanına çekerek başımın üzerine bir öpücük kondurduktan sonra yüzündeki gülümsemeyle duvardaki çok eskiden çizdiğim tuhaf çöpten adamlara ve ne olduğu anlaşılmayan karalamalara bakmaya devam etmişti. O sırada gözüm duvardaki saatle kesiştiğinde ise hızlıca Aras'ın kolunun altından çıkarak "Oh, çok fazla oyalanmışız." diye söylenmiş ve onun elinden tutarak peşimden sürüklerken ben de babamın çalışma odasına doğru ilerlemiştim. "Bakmak istediğim birkaç şey var, çok oyalanmayalım. Martin, diğerleriyle birlikte çoktan kafede toplanmış bizi bekliyor olmalı."
"Hmm. Ama burada sadece senin yanı
