Merdivenleri sessizce çıktım. Kafamda Ömer’in sözleri dolaşıyordu. “Ben senin için Mardin’e geldim… Yıllarım seni aramakla geçti…” Ne demek istemişti? Bu sadece dostça bir sadakat miydi, yoksa içinde başka bir anlam mı gizliydi?
Kapıyı açıp odaya girdim. Turan derin bir uykudaydı. Yanına yaklaştım. Yatağın içine girdim. Tam uzanmıştım ki, Turan döndü. Gözleri hâlâ kapalıydı ama kolunu üzerime attı. Beni kendine sardı. Kalbinin ritmi sırtıma yansıyordu. Sessizce gözlerimi kapattım. Sanki onun tenine sığınmak, içimdeki düşünce kalabalığını susturuyordu. Ve derin bir uykuya daldım.
———
Gözlerimi açtığımda, yatağın diğer tarafı boştu. Hemen doğruldum. Turan yoktu.
Telefonum aklıma geldi. Bir anda içime sıkıntı düştü.
“Allah kahretsin,” dedim fısıltıyla. “Evde unuttum. Kaç kere aramıştı
