Uçağa bindiğimiz de 1 buçuk yılımı düşündüm tutsaktım resmen düşünsenize rahat bir yerden kalkıp kilometrelerce gidiyorsun. Bilmediğin yer dil ırk ve teknolojiye ait hiç birşey yok herşey bilek gücü ile dönüyor o ortama uyum sağlamak ve daha nicesi hani aile olarak hepsi benimsedi beni bende benimsedim ama nede olsa yabancı lar dı. Ama daha sonra herşey birden güzelleşti şükür ler olsun ki bugunleriimize
Gece heyecan dan uyuyamadığım için koltuk rahat gelmişti Zeyn yanımda oturuyor Zehra anne ise onun yanında oturuyordu çok korktuğu için cam kenarına zorla oturttum bulutları izlerken bana döndü
*Bulutlar gibi özgür olmayı istediydim çok uzun yıllar önce şimdi ise onlarla aynı boyuttayım * diyip geri döndü önünü ben de zeynin elini tuttum kafamı omzuna koydum ve düşünmeye başladım zeyn
