25.Bölüm Yaralanmak
Bölüm 25 Kim beni üzse hala tek bir kişinin gidişine üzülmeyi istikrarlı bir şekilde başarıyordum. Tuğsan.. Annem benim uyandığımı anlayınca kapımı açtı ve; -Biraz konuşmak ister misin? Dedi çok sakin ve ılımlı bir ses tonuyla. Annemle çok iyi frekans yakalamayı başarmıştık. Onca zor zamandan sonra. Annem ve babamın boşanması buna çanak tutmuştu. Sonunda ayrılmışlardı. Aramızda olan o bağlar çok fazla sıkılaşmış ve en önemlisi annem beni kabullenmişti. Koluma Tuğsan ile ayrıldığım dönem de “Tek ve hür” dövmesi yaptırmıştım, ona dahi karışmıyordu artık. Kabullenmek bir insanı sevmek demekti. Annem beni çok seviyordu bunu çok net anlamıştım. -Sana ihtiyacım var konuşalım. Dedim. Bir insana seni seviyorum demek yerine sana ihtiyacım var demek daha güzeldi. Gülümseyerek yanıma oturdu. Ve
- Yazar
