27. Bölüm "Anlatmak Istedim, Anlamak Istemedi"
Bölüm 27 İnsanoğlu hep böyle değil midir? Kötüyü görünce iyinin kıymetini anlamaz mı hep? Tuğsan’ın yokluğu bana tokat gibi çarpmıştı. Tuhaf olan ise yeniden birisine bir şeyler hissederken olmuştu. Hassas ve duygusal biri olduğumu artık kabul etmiştim. Onsuz olmak bana iyi gelmiyordu. O ise ona dönmemi asla istemiyordu. Artık onun için hiç bir anlam ifade etmiyordum biliyordum. Tuğsan'ı dayanamayıp aradım gecenin ilerleyen saatlerinde zırıl zırıl ağlayarak, içim de anlam veremediğim bir vede borcu vardı ona karşı. Bana şefkat ne onu öğreten adama haksızlık yapmıştım. Eğer Metehan'a gösterdiğim tevazuu ve affedicilik yönümü ona da gösterseydim, benim bu dünya da hiç bir şeye ihtiyacım kalmayacaktı. Onu korkarak yıllar sonra aradım; -Alo dedim. -Efendim dedi tanıdı. -Sözümü bölme olur
- Yazar
