☆▪︎☆▪︎☆
4 ay sonra..
Sabretmek hayatta sizi iyiye ve kötüye sürükleyen en nadide şey sabırdır, bi insan olan ve olacak şeyler için sabırdan başka hiç bir şey kurtuluş olmazdı.
Liya sabretmeş ve istediğini sonunda eline almıştı. Yaşlandığı pencereden bedenini çekerek etrafta gezdirdi bir süre, başlangıcın sonu gibiydi...
İlk geldiğin de Hazar'ın saatlerce izlediği ucu bucağı olamayan tarladan başını iki yana sallayarak gülümsedi. Dejavu gibiydi, yaşadıkları kabul etmese de insan zorunluluklarla mutluluklar bir arada oluvermişti.
Bakışları şiş göbeğine kaydığında dudakları kendiliğinden daha da bir kıvrıldı, heyecan için de atan kalbine mani olamıyordu. "Liya!?" Endişe dolu Hazar'ın sesiyle kapı sertçe açılmıştı. "Saatlerdir ne yapıyorsun burda?" Bir bir taradı tüm vücudunu neyse ki
