Ozan, karısının ciddi ciddi onu sepetlemeye niyetlendiğinin farkındaydı. Kızın üzerine gereksiz yere, fazla gittiğini de fark etmişti. Ama söyledikleri de yaptıkları da bir işe yaramıyordu.
Kızdan özür dilemişti.
Seviyorum demişti. Kendini affettirmek için tonla dil dökmüş, sabaha kadar sevişmiş, öpülmedik yalamadık yerini bırakmamıştı.
Ama karşısında bir duvar vardı. Duvara çarpıp duruyordu. Başka da ne yapacağını bilememişti. Sabah ilk iş, kıza söz verdiği aracı eve getirtmişti. Diğerlerinden çok daha pahalı bir takı seti de almıştı.
Ama Katre, ne araca dokunmuştu, ne getirttiği takı setine…
Zaten mehir diye verdiği bir sürü parası vardı. Şimdi bir de abisinden alacaktı. Eh, babasından da kurtulmuştu. Ona muhtaç değildi. Fırsat bulur bulmaz da tekmeyi basmak için harekete geçmişti
