Hayat bazen çok karanlık. Ya da kimi zaman insan çok kör. Bazen bakmayı bilmiyor insan önündekini görebilsin. Işığın ve kurtuluşun orada olduğunu görmek için bir mucize bekler insan her zaman. Savaşmayı düşünmez belki de. Ya korkaklıktan, cesaretinin eksikliğinden ya da tamamen temebellikten. Her dilde Tanrı anılır böyle anlarda verdiği aklı kullanmayı düşünmeyi bile aklından geçirmeden. Dilemek lazım tabii ama insan ışığını yakalabilmek, o ışıkla sarmalanmak için bazen kendisi mücadele etmelidir, savaşmalıdır. Sonrası Tanrıya kalmıştır….
Rick yaptı. Gördü, istedi, savaştı ve aldı. Geleceğini, ışığını kendi elleriyle büyük bir mücadele vererek aldı. Hak etmişti ve artık Lilian onundu. Şimdi ve sonsuza dek!
İki genç, geceyi geçirip dinlenebilecekleri bir han bulana kadar uzun bir süre yol
