Günler olmuş ve herkes durumu biliyor ve ona anlatmak istiyordu. Yiğit ise dinlemiyor ve dinlese bile her birine sağır kalıyordu Onu kapı önünde hiçe sayan kızın gerçek açıklamasını duyana kadar herkese sağırdı. Anlamıyorlardı. O bu duruma sağır olmazsa ne olacağını ondan başka kimse bilmiyordu. Ya da bilmeyi istemiyorlardı.
Yiğit gitmekten vazgeçip hastaneye yürümüş ve o günden sonra da yine ve yine işlere gömülmüştü. Kimseye nefes aldırmıyordu. Kendi de almıyordu. Melis'ten tutundu tüm hastane Yiğit'i görünce köşe bucak ondan kaçıyordu. Kaçsınlardı. O işini düzgün yaparken tek istediği onlarda öyle yapsındı. Onların hata etme lüksleri yokken hata dedikleri yer de bir cana mal olurdu.
"Yiğit hocam." elinde dosya ile gelen kadına baktı. Bu kadının adı neydi?
Aklına gelmedi. Adı bırakın
