Depodaki soğukluk, Haşim’in ensesindeki ter damlalarına fayda bile etmiyordu.
Demir’in sağ kolu Yusuf, sandalyesinde geriye yaslanıp Haşim’e küçümseyici bir bakış attı. “Bak Haşim,” dedi, sigarasını kenara bırakarak.
“Patron sabırsız bir adamdır. Borcunu ödemeye niyetin yoksa... başka bir şekilde ödetiriz.”
Haşim, gözleri yere sabitlenmiş bir şekilde titriyordu. “Biraz zaman... biraz daha zaman verin!” diye yalvardı. Yusuf, başını yana eğdi ve sahte bir merhametle gülümsedi. “Patron, borcunu bir an önce ödemeni bekliyor. Sana sabaha kadar süre. Eğer sabaha kadar bir şey bulamazsan, hem seni hem de aileni kimse hatırlamaz.”
Eve vardığında, içeride Mehmet’i oturmuş buldu. Haşim içeri girer girmez,
“Hemen hazırlanıyorsunuz. Ananın evine gidiyorsunuz.
Mehmet babasına doğru döndü, Haşi
