Karan, gün boyu şirkette geçirdiği stresin ardından malikaneye döndüğünde güneş çoktan batmıştı. Omuzlarındaki gerginlik, yüzündeki ifadeyle birleşince etrafa ürpertici bir hava yayıyordu. Yavaş adımlarla odasına çıktı, ancak duşu açtığında suyun buz gibi aktığını fark etti.
“Lanet olsun,” diye homurdandı. Suyun kesikliği, sinirini iyice artırmıştı. Havluyu omzuna atarak kapıya doğru yöneldi. “Misafir odalarından birine girerim,” diye düşündü. Ağır adımlarla koridorda ilerleyip rastgele bir misafir odasının kapısını açtı. Buradada aynı sıkınıntının olduğunu gördü Sikerim böyle işi diye söylenirken biryandan da cebinden telefonunu çıkarıp arama tuşuna bastı.
Telefon birkaç kez çaldıktan sonra karşı taraf açtı. “Efendim, Karan Bey?”
Karan’ın sinirle “Su neden akmıyor? Üst kattaki tüm sula
