Rüya Yüzbaşı, yeri döve döve yürüyerek Cem Albay’ın odasına yöneldi. Albayın postası müsaade istedikten sonra Rüya’nın içeri girmesine izin verdi.
Rüya’nın gözlerinden adeta alev püskürüyordu.
“Albayım, beni o yüzbaşıyla çalıştırmayın. Başka bir tim ile iş birliği yapalım ama bunlarla olmaz.” dedi.
Albay koltuğunda arkasına yaslanarak gözlerini kıstı. “Neden olmaz?” diye sordu. Detaylı bir açıklama beklediği belliydi. “Seni dinliyorum, konuş.”
“Albayım, bana emir veriyor. Bunu kabul etmem.”
“Seni rahatsız eden şey sana emir vermesi mi, yoksa yanlış bir karar vermiş olması mı?” Cem Albay’ın sorusu Rüya’yı gafil avlamıştı.
“Emir vermesi, komutanım.” diye cevapladı Rüya.
“Doğru bir karar verildiği sürece birbirinize emir vermenizde bir sakınca görmüyorum. Sana komutanın olarak söylüyor
