Evin, tüm gece oğlunun başında bekledi. Böyle bir hastalığın pençesinde olan oğlu' na bir şey olursa oda yaşayamazdı.
" Allah'ım oğlumu alma" diye dualar ederek sabahı zor etti.
Evin, sabah oğlunu öperek uyandırdı. " Oğlum aşkım, kalk bakalım"
" Anne... tamam"
" Dayınlar, aşağıda bekliyor, gezmeye gideceğiz."
" Yaşasın " diyerek yataktan fırladı.
Evin, yüzünde gülümseme ile oğlunu giydirip, kendisi de hazırlanıp aşağı indiler.
Azad ve Demir, Umut' u sevme yarışına girmişlerdi. Emine teyze ve Evin, onların bu hallerini gülerek seyretti.
Gün boyu Umut' un seveceği yerlerde dolaştılar.
" Dayı acıktım.." Umut' un söylediği ile Azad ve Demir" Hadi yemeğe" dedi.
İnsan acısı varken güle bilirmiş. Evin, canından can kopar gibi acı çekerken Umut için gülmek zorundaydı.
Doktor, "Sonuç
