EVİN' in anlatımıyla
Konağa geldiğimizde, çok kalabalıktı. İkizlerin doğumu, Umut'un tedavisinde bir şans olması sebebiyle, Mirza ve ben, ayakta durmakta zorlansakta, güçlü olmak zorundaydık.
Salona geçtiğimizde, Umut kulağıma eğilip,
" İsimlerini şimdi vereceğiz dimi?" diye sordu.
Hastanede, sık sık bir araya getirdim ki Umut, unutulduğunu düşünmesin.
" Evet oğlum, isimleri verilince odamıza gideceğiz. Kabalıkta fazla duramayız." dedim.
Kalabalık, Mert ve Asmin için sıkıntı değildi ama Umut, için sıkıntı olurdu. O yüzden çocuklarım ile bir an önce odamıza çıkmalıydık.
Hoca, efendi isimleri söylediğinde dikkatle Mirza' ya baktım. Gururla karışık gülümsedi.
Umut,u babasının yanına gönderip " biz gitmeliyiz" diye haber gönderdim.
Mirza boğazını temizleyip " Müsadenizle, çocukları
