Beste yirmi üç günün sonunda öğrenci evine girdiğinde içinde tarif edemediği bir boşluk hissetti. İçinde hissettiği boşluğu büyük bir zalimce bir keyifle onaylarcasına zihnine doluşan dizeler Oğuz Atay'a aitti. 'İfade edemediğim bir eksiklik hissi var içimde, sanki her şey başka türlü olabilirdi.' demiş yazar zamanında. Ne güzel demiş. Fazladan bir kişiyi konuk eden bedenine, onu getiren sevgi dolu ailesine, büyük bir hasretle onu kucaklayan ev arkadaşı Hazan'a rağmen geçen her dakika daha da yalnızlaşıyordu sanki. Onları özlemle ve misafirperveklikle karşılayan Hazan çoktan çay servisine başlamış, Beste'nin kalabalık yalnızlığından bihaber anne babasıyla koyu bir sohbete dalmıştı.
Hazan yalnız geçirdiği üç haftanın yoğunluğundan, ikinci sınıfın ona göre en zor yıl oluşundan ancak seneye
