Elif o sabah da biraz erken çıkıp aheste aheste yürüyerek işine gitti. Buraya geleli neredeyse üç ay olacaktı ama hala çevresindeki güzelliğe doyamamıştı. Bu masal diyarına has sakinlik, el değmemiş doğa kalbini bin sihrin tılsımında titretiyor. Çevresine bakınıyor ki en ufak bir ayrıntıyı kaçırmasın. Gördükleri uzun zamandır matem tuta kalbine değişik bir ferahlık veriyor. Bakışlarını birkaç metre ilerisindeki denizden alıp diğer yana, bol ağaçlığın olduğu tarafa çeviriyor. Her gün görse de her seferide ilk gibi hissettiği harabelere bakıyor. Bu kalıntılar Helenistik Dönemden kalma çiftlik evleri imiş. Hep olduğu üzere o yıllarda o insanların nasıl bir yaşamı olduğunu aklında canlandırmaya çalışıyor. Bunu yapmaya da bayılıyor aslında. Başka bir dünyada buluyor yine kendini. Yosun bağlamış

